Mijn “medebloggers” van Voordekunstenaar zijn er volop mee bezig, ik toch ook? Nou, nou. Als newbie heb ik maar één klant dat kunst van mij heeft gekocht, maar dat was dan ook gelijk mijn grootste werk in inzet zowel als in maat. Dat is toch een mooi begin.
Met gevaar voor simplistisch te zijn zal ik klant 1 in een zin proberen te typeren: Hij is zeer designbewust en mijn kunstwerk past mooi in zijn interieur.
Maar ja, één klant vormt geen basis voor een marktonderzoek. De beweegredenen van klant 1 kunnen niet zomaar op de toekomstige klant 2 geplakt worden. Eigenlijk moet ik eerst mijn klanten zien te vinden, ofwel mijn werk vindbaar maken voor potentiële klanten. Zelfs het speculeren over potentiële “ideale” klanten beperkt zich tot de “eigenschappen” graag kunst willen aanschaffen en daar genoeg geld voor bezitten. Daar passen individuen zowel als instituties in, niet bepaald specifiek!
Ik dus op pad om “ontmoetingen” te regelen tussen mijn kunst en mogelijke klanten. Waarbij ik toch een idee hoor te hebben over welke soort klanten op welke soort plekken komen en of mijn kunst bij hen zou passen. Een “kip en ei” verhaal. En daar ik dat niet zo goed kan inschatten ga ik mijn net wijd een breed gooien. Klinkt niet efficiënt, maar ik moet ergens beginnen. En wat blijkt? Het werkt! Alle lokale kunstenaars ik heb bezocht willen me heel graag helpen en ik loop weg met een lijst van nieuwe contacten. Dan de showruimtes. Voorlopig ben ik maar bij één binnengestapt, heel zenuwachtig, maar daar reageerde men ook enthousiast. En 30 nov. 2011 heb ik een “ballotageafspraak” bij een kunstenaarsgroep met eigen showruimte. Tenslotte heb ik me aangesloten bij een nieuw initiatief op LinkedIn: 100kunstenaars waardoor ik 5 maanden lang in een villa in Amsterdam kan exposeren. Het kost wat, maar misschien heb ik er ook wat aan.
Zijn het de eerste stappen in “acquisitie” ? Dan klinkt het erger dan het is!
Wordt vervolgd
No comments yet.