Gunstige bijwerkingen

Ik had me aangemeld bij VoordeKunstenaar omdat  ik mijn carrière graag een zetje wilde geven, en wilde leren hoe (waarover zometeen meer). Bij dit nuttige en leerzame proces bleek één van de leukste bijkomstigheden de omgang met andere kunstenaars.

Alleen op de wereld

Na afstuderen aan de academie kan het akelig stil worden in het atelier, en ik had stiekem wel behoefte aan uitwisselen. Hoe gaan  anderen om met arrogante galeriehouders, en hoe lang werken zij nou per dag? Hoe houden ze zichzelf aan het werk als het niet zo lekker gaat; vinden zij hun opdrachten wel leuk? Enzovoort.

Eenzame ezel

Het einzelgängerschap ligt voor veel kunstenaars altijd op de loer, opgesloten in de eigen werkruimte met alleen jezelf als gezelschap, criticus en slavendrijver…  Soms vraag je je af of je de enige bent die zo gek doet en dat maakt nieuwsgierig naar andermans ervaringen. Nou die heb ik gevonden, en uitgebreid ook! Wat een opluchting om eindelijk eens niet te hoeven uitleggen waarom je in Godsnaam de hele dag in je atelier zit in plaats van gewoon mee te gaan naar de huishoudbeurs. En niet te hoeven horen dat,  grootste barbarisme van al, het “toch fijn is om zo’n leuke hobby te hebben…” Grrrrr.

Eenheid in verscheidenheid

Daarbij was het interessant dat de andere VdK kunstenaars in een verscheidenheid aan disciplines werken. Juist daardoor verruimt je blik, en ik heb grote bewondering gekregen voor het vakmanschap, de originaliteit, creativiteit en het doorzettingsvermogen van deze mensen. Het is enorm inspirerend om te zien hoe zij op geheel  eigen (eigenwijze) wijze  het artistieke leven in al zijn aspecten vormgeven.

Als je zo elkaars wederwaardigheden een beetje volgt, valt het op hoe ontzettend veel er gebeurt in een paar maanden. Sommigen van ons hebben echt nare tegenslagen gehad, er waren zenuwen en stress, gezondheidsproblemen en natuurlijk te veel werk (en te weinig tijd om het in te proppen). En toch bleef en blijft iedereen met overtuiging zijn of haar vak uitoefenen, blijft iedereen alle bloed, zweet en tranen op de koop toe nemen en blijft iedereen kunst maken die het zien, beleven, en kopen waard is. Dat vind ik pas bewonderenswaardig. Ik heb kortom veel geleerd van hoe mijn collega’s in het (beroeps-) leven staan.

We live and learn

En ja, dan hebben we ook nog zulke leuke en geweldige Voordekunstenaar-lessen gehad… ik heb een dik opschrijfboek dat ik vooraan in de kast heb staan, want ik zal er nog lang uit kunnen putten. Ik heb vaardigheden geleerd waarvan ik nog nooit gehoord had, en dingen afgeleerd die ik fout deed. Ik heb technieken geleerd die ik ’s avonds meteen ging toepassen, en tips en trucs die ik zorgvuldig bewaar voor strakjes.

Verrassende conclusie voor mij was: ook als je niet supercommercieel bent kan je gebruikmaken van een hoop zakelijke technieken. Want hoewel ik toch nog wel eens weifelachtig sta ten opzichte van commercie, wil ook ik wel degelijk laten zien waar ik mee bezig ben, en hoe kan dat beter dan via mijn website, die ik nu heb geleerd te verbeteren, en via de nieuwe media, die ik veel beter heb leren bespelen…  Juist als je zoals ik met alle geweld onafhankelijk wilt zijn, is het belangrijk dat je leert  om je niet de kaas van het zakelijke brood te laten eten. Juist als je niet een keihard commercieel product hebt is het lastiger om je werk onder de aandacht te brengen, en juist dat heb ik nu veel beter geleerd.

Dank!

Dat heb ik dus allemaal gekregen, van Marca, van onze donateurs, van niet te vergeten Galerie RudolfV… een cadeau, iets waar je de rest van je leven mee verder kunt bouwen.

Ik voel me geïnspireerd en daadwerkelijk een stuk wijzer, en barst van de plannen. Heel hartelijk dank iedereen, en jongens… watch this space!