Ik heb een hekel aan boodschappen doen. Echt heel erg. Vooral de supermarkt vind ik vervelend, en niet zo’n beetje, ik heb er echt de schurft aan. Daarom wil ik er nooit aan herinnerd worden, stel ik inkopen doen uit tot het laatste kapje brood en de laatste verschrompelde aardappel, en zorg ik dat als ik er dan toch moet zijn, ik zo snel mogelijk de supermarkt weer uit ben.
Is dat handig, vroeg ik me gisteren samen met vriend Ton af. Ik maak geen boodschappenlijstje, race met lichtsnelheid langs alle schappen en vergeet daardoor de helft van wat ik nodig had, en het resultaat is dat ik morgen terug moet omdat er weer dingen op zijn. Opeens kwam ik erachter dat ik iedere keer iets heel stoms laat gebeuren: mijn afkeer van boodschappen doen leidt er toe dat ik per week wel 4 of 5 keer zo vaak naar de supermarkt moet dan nodig is. En ik had er al zo’n broertje aan dood! Wat een raar gedrag, maar ik had het echt niet door. Tot ik het er met Ton over had.
Soms heb je alle informatie wel in je hoofd, hoef je niets echt gloednieuws te leren, maar heb je iemand nodig om samen met jou de dingen op een andere manier op een rijtje te zetten.
Volgende week hebben we de eerste officiele training van VoordeKunstenaar. We gaan ‘s morgens leren doelen stellen en uitwerken, en ‘s middags is er een training over hoe een bedrijfsplan te maken. Van doelen stellen, uitwerken (en halen!) heb ik al een redelijk stukje kaas gegeten. Door mijn werk als onderzoeker aan de universiteit, maar ook door de praktische lessen van mijn vroegere coach weet ik al best hoe je een plan moet opzetten en uitwerken, en breng ik het op sommige gebieden dan ook succesvol in praktijk. En een bedrijfsplan heb ik ook ooit geschreven, met behulp van handouts van de FNV.
Mijn plannen hangen op de wc!
Waarom verheug ik me dan toch zo op volgende week zaterdag? Dat is heel simpel. Ten eerste is niet iedere les die een mens krijgt een beginnersles. Je hebt tenslotte ook gevorderdentrainingen (en masterclasses en zelfs post-doc opleidingen). Op ieder niveau van kennis en ervaring kan je dingen bijleren en verbeteren. Stagneren doe je pas als je vindt dat je alles al weet. En het verraderlijkst zijn de dingen waarvan je niet weet dat je ze niet weet!
En wat ik wel weet dat ik niet weet is waarom er zoveel schriftjes en mappen bij mij in de kast liggen met uitgewerkte maar niet doorgevoerde doelen/plannen. Waarom krijg ik het ene wel voor elkaar en het andere niet? Waarom leg ik bij het ene voornemen een ijzeren discipline aan de dag en verstop ik me bij het andere plan op het laatste moment onder het bed? En waarom kon ik dat ooit zo keurig geschreven bedrijfsplan van mij niet eens meer vinden? Toegegeven, het is een rommel op zolder, maar moet dat ding nou echt helemaal onderop de stapel liggen… Ik weet niet eens meer wat erin staat! Heb ik er ooit iets van in praktijk gebracht? Ik geloof in ieder geval niet dat mijn methode onder het kopje ‘goede bedrijfsvoering’ zou vallen.
Kortom, kennis is dus niet voldoende. Wat je net zo hard nodig hebt is inzicht.
Soms heb je dus best het een en ander aan informatie in huis, je bent ook nog niet achterlijk, maar heb je toch echt een ander nodig om je een spiegel voor te houden, te laten zien wat je fout doet om je vervolgens met een liefdevolle schop onder je kont weer op pad te sturen.
En daarom verheug ik me nu al op zaterdag…
No comments yet.