Ik ben dolblij dat ik kan instromen bij VoorDeKunstenaar. Waarom? Ik heb een droom over mijn bestand als professioneel kunstenaar maar blijf uitstellen wat ik zou moeten doen om die te realiseren. Ik heb namelijk geen idee hoe ik het moet aanpakken en kijk tegen een vermoedelijke berg aan werk op, dat ver van mijn passies ligt. Dit is een praktisch probleem waar VoorDeKunstenaar een wonderlijke oplossing voor aanbiedt. Maar dat is niet het hardnekkigste probleem waar ik mee zit. Nee het zit ‘m ook in mijn mentaliteit. Gisteren had ik een stoomcursus van Marca van den Broek waar het snel duidelijk werd waarom VoorDeKunstenaar zoveel voor mij kan betekenen, juist op het tweede knelpunt. Schrijvend werd de interne dialoog blootgelegd dat Marca had aangespoord, dus:
Waarom wil jij bij VoorDeKunstenaar komen?
VoorDeKunstenaar is als het ware “het kit tussen de scherven van mijn intenties.” Of minder metaforisch: het stevig aanpakken van mijn tekortkomingen die mij in de weg staan om me te realiseren als de professionele kunstenaar ik voor oog heb. Want intenties daar zit ik vol mee, maar het handelen ernaar zetten, daar schoort het mee.
Wat zijn je intenties dan?
Ik zie me ooit als een actieve deelneemster van een ateliercollectief, met een regelmatige kunstproductie, dat ook nog eens meerdere malen per jaar tentoongesteld wordt.
Dat zijn toch heldere doelen, waarom schoort het dan op het handelen?
Heel kinderachtig werp ik een berg bezwaren ertegenaan. Ik vind bijvoorbeeld “netwerken” eng, want dat is toch opdringerig, niet waar? Ik ben kunstenaar, mijn kunst moet toch voor zichzelf spreken, -eeh netwerken? VoorDeKunstenaar zie ik ook als de mogelijkheid om een netwerk erbij te krijgen
En als je niet zou netwerken, wat gebeurt er dan?
Tja, zonder netwerken zal ik in een hokje kunst maken dat ik in een ander hokje opstapel. Dat toekomstperspectief is tenslotte enger dan netwerken! Ik moet reclame maken voor mijn kunst, het “aan de man” zien te brengen, want niemand zult in mijn hokjes kijken!
Maar wat wil je dan met je kunst? Verkopen?
Verkopen? Eeeh, -nou dat is iets wat in het verleden me zomaar overkwam, daar heb ik nog niet echt over nagedacht. Maar ik wil toch tenslotte financieel rond kunnen komen, -verkopen dus!
Ik weet nog niet wat je aanbiedt en aan wie?
Oh nee, moet ik ook concreet kunnen omschrijven waar ik mee bezig ben! Oef, dat is toch dodelijk voor mijn kunst? Om het niet te hebben over het begrip “doelgroep”. Hmmm, -het concretiseren van wat ik al heb gemaakt betekent niet dat ik voortaan daaraan vastzit, toch? Want niemand zal afkomen op een abstract vaag idee, dat zie ik ook wel in. En een “doelgroep” kan ik ook beschouwen als een “fanclub,” dan definieer mijn werk de doelgroep en niet het gevreesde andersom. Ik begin mijn neus in dezelfde richting als “VoorDeKunstenaar” te draaien.
Het klonk allemaal vreselijk halfhartig, en ja, dat is ook precies wat het was. Ik zit midden in een mentaliteitsverschuiving dankzij VoorDeKunstenaar die een spiegel voor me ophoudt en me aanzet tot het kritisch kijken naar mijn opvattingen. Ik houd van uitdagingen en dit wordt er een. Ik heb er vertrouwen in want ineens lijkt mijn droom veel dichter bij te zijn gekomen. Ik heb er zo en zin in.
No comments yet.