September 2011, de zomer net voorbij…..en het was tijd om uit de kast te komen.  Voor de Kunstenaar kwam precies op het juiste moment!

Dankzij dit project was mijn artistieke coming out een stuk minder eng en kon ik me optrekken aan nog negen andere gemotiveerde ‘klasgenootjes’.  Dankzij onze gesprekken en discussies tijdens de trainingsdagen  ben ik me steeds meer bewust geworden van de richting die ik op wil gaan en heb ik  al belangrijke knopen doorgehakt.   Sindsdien heb ik nog geen moment stil gezeten, ben ik bezig met een aantal leuke opdrachten en voel ik me een echte ondernemer!

Uiteraard is er nog genoeg dat ik moet leren. Aan mijn PR kwaliteiten en zakelijke instinct valt nog heel wat bij te schaven (zoals visitekaartjes met vermelding van een bestaande website en een werkend emailadres als je een expositie hebt….best handig ;p), maar ik heb wel geleerd dat ik in ieder geval over één belangrijke ondernemerskwaliteit beschik waardoor dit project voor mij zo succesvol is geweest………

Mijn netwerk is TOP!

…en mijn netwerk, DAT ZIJN JULLIE! Vrienden, vriendinnen, familie en kennissen. YEP, jullie zijn mijn zakelijke kwaliteit ! Jullie hebben massaal donaties gedaan en ik heb als nooit tevoren ondervonden dat alles valt of staat (en dus begint) met je eigen netwerk. Zonder jullie waren er waarschijnlijk geen zes trainingen voor ons geweest en had ik wellicht nog niet ervaren wat het is om een expositie voor te bereiden (uiteraard alles nauwkeurig gepland en in goede banen geleid door Lisette Spapens en Lisbeth J. Veillat).

Dankzij jullie lieve berichtjes en donaties durfde ik langzaam de kastdeur verder open te zetten  en er zelfs uit te stappen! Vervolgens heb ik de kast bij het grofvuil gezet, mijn brouwsels aan de muur van een galerie gehangen en aan jullie strenge oordeel blootgesteld.

En het gekke is…..

Ik leef nog!!!!  Heb er zelfs niets ernstigs aan overgehouden.

(Slechts een lichte kater de volgende ochtend)

Al met al

…dank ik Marca van den Broek hartelijk voor haar fantastische initiatief en het opzetten en leiden van de trainingsdagen en ben ik heel blij dat ik een aantal leuke en enthousiaste creatieve ondernemers heb leren kennen. Ik dank hen  voor de inspirerende maanden (we’ll keep in touch)!!!

De kast is weg en ik ben er nog! Alive and kicking! Dat is mijn belangrijkste les geweest …..en die is onomkeerbaar.

Hierbij beloof ik alle donateurs plechtig: ik ga ervoor! De komende maanden neem ik even de tijd om mijn opdrachten af te ronden (er moet nodig weer geld verdiend worden!). Daarna heb ik weer nieuw beeldmateriaal en ga ik hard aan de slag met mijn website en de uitwerking van een aantal leuke plannen die al een tijd in de kast staan.

Dankzij mijn eigen netwerk ben ik al een heel eind gekomen, maar vanaf nu gaat het echt spannend worden. Nu moet ik er voor zorgen dat ik het ook daar buiten ga redden. Momenteel ben ik bezig met een leuke ingang in het buitenland…..wie weet zit ik over een aantal maanden al voor een opdracht in India.

Dat zou fantastisch zijn!!!!!

Aangezien ik dit jaar officieel mijn intrede heb gemaakt in de hedendaagse kunstwereld, mocht ik dit  uiteraard niet missen. Zondag is het me gelukt om nog even op de valreep de voormalige kazerne binnen te glippen.

Steeds voordat ik een atelier binnen ging las braaf de bordjes, bevestigd naast de ingang van ieder atelier, met naam Kunstenaar en uitleg over het werk.  Maar……..van deze ‘uitleg’ raakte ik steeds meer in de war. Ging ernstig twijfelen aan mijn intelligentieniveau.

Vandaar dat ik het volgende even met jullie wil delen……..

Kunstkenners, kunstliefhebbers en andere geïnteresseerden, let op! Er volgt zometeen een hoog literair staaltje proza door een ‘Artist in Residence’ van de Rijksakademie Amsterdam.

Ik daag jullie uit om na het lezen van het volgende stukje binnen 30 seconden in één zin te formuleren wat je gelezen hebt. 

Zijn jullie er klaar voor? Ok ……..go!   

Ik vind het interessant om het medium sculptuur te verkennen door te spelen met de meest elementaire eigenschappen waaruit een ruimtelijk object kan bestaan. Veel van mijn werk ontstaat vanuit een fenomenologische benadering van materiële constructies en de associaties die deze oproepen. Vaak is dit verbonden met een bepaalde handeling, die zowel betrekking kan hebben op het ontstaansproces als op het ervaren en lezen van het werk zelf.  Ik zie mijn werken als onafhankelijke (autonome) eenheden, die op logische wijze een eigen context en functioneren met zich brengen.

Wat heb je gelezen? In één zin…..

Mijn poging:

Deze meneer vindt het leuk om te kleien en hij heeft ooit iets over Kant of Husserl gelezen en wil graag dat wij dat weten.

Sorry, ik heb het geprobeerd, maar ik kan er echt niet meer van maken. Jullie wel?

Misschien had ik toch nog iets langer moeten studeren om het te kunnen redden in de kunstwereld. Nog een extra master Wijsbegeerte of zo????

In ieder geval deed ik met mijn bovenstaande simpele nitwitvertaling in het achterhoofd verwachtingsvol mijn intrede het atelier van deze – waarschijnlijk zeer intelligente en competente – kunstenaar. Toevallig had ik ergens opgepikt dat hij al voor het tweede jaar als resident in de Rijksakademie verblijft, dus mijn verwachting was dat er zal wel veel te zien zou zijn van wat hij tot nu toe heeft geproduceerd!

(ff scrollen)

Tadaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa…..

Tja……..

Ineens had ik heeel erg zin in bier en bitterballen!

Wisten jullie trouwens dat het eerste paardje, Eohippus oftewel “dageraadspaard”,  er uitzag zoals op het onderstaande plaatje?(nee, grapjas, niet het rechterplaatje, LINKS!) Het is de oudste bekende uitgestorven voorouder van het paard. Het dier leefde zo’n 55 miljoen jaar geleden.

En…. wat weten jullie over de eerste ruitervolken? Over de Skythen en de Sarmaten? Ik nog heel weinig, maar over een paar weken zit ik er helemaal in! Heb een stapel met interessante artikelen en boeken verzameld om even goed in het onderwerp te komen.  

Kan niet wachten om volgende week te beginnen met onderzoek naar goed beeldmateriaal en alvast wat te schetsen. Het zou zo leuk zijn als ik straks al aardig wat schetsen en tekeningen heb om te tonen op onze eindexpo.  Maar, om fijn te kunnen schetsen dien ik toch eerst mijn hoofd wat te legen. Het is dus zaak om eerst mijn andere taken voor deze week af te ronden!

Voor de training van Voor de Kunstenaar komende zaterdag  hebben we als opdracht gekregen om een marktonderzoek op te zetten. Ook heel spannend! Heb al een ‘deskresearch’ gedaan en wil het eigenlijk  grondig aanpakken door nog een gedegen kwalitatief onderzoek op te stellen en een aantal ‘ideale klanten’ persoonlijk te interviewen, maar heb helaas nog niet te tijd gevonden om mijn lijst met vragen af te maken. Deze week  moet ik namelijk echt een beetje doorschilderen . De volgende training is alleen al zaterdag…oei, dat is overmorgen!…..misschien is het verstandiger om  dus eerst hiermee aan de slag te gaan?….. en daarna schilderen? …..of zal ik eerst dat boek over de evolutie van het paard bij de bieb gaan halen? Ben zo benieuwd of er mooie beelden in staan…..zucht…..Dit wordt weer een latertje vandaag!…………

O?!…..Sonja Bakker heeft een nieuwe liefde…… het is toch niet Rick Velderhof! ..en Jan Smit werkt aan een strak lijf voor een boksfilm…wat voor boksfilm? Willibrord Frequin bijna dood?..o? Wat heeft hij opgelopen dan? …en Sophie Hilbrand neemt Patty Brard niet serieus…nou…wie neemt Patty Brard (RECHTER afbeelding dus) nou niet serieus?!………………………………………………………….

Zie ook: http://www.stedelijk.nl/nieuws/nieuwsberichten/overzicht/your-name-in-lights

Volgens het bovenstaande nieuwsbericht werd er door Your Name in Lights op een speelse en licht provocerende manier verwezen naar de fascinatie voor beroemdheid in onze maatschappij en roept het werk herinneringen op aan Andy Warhols uitspraak dat iedereen in de toekomst zijn eigen 15 minutes of fame zal hebben.

“Warhol is so yesterday”, zegt kunstenaar John Baldessari, “wees 15 seconden een beroemdheid  – een ster, een levende legende en een idool tegelijk. Ervaar de sensatie van het zien van jouw naam op een groot lichtbord!”

Helaas is jouw kans op deze 15 seconden beroemdheid (die overigens slechts reikte tot een straal van 100 meter rondom het museumplein) al voorbij gegaan. Maar…………..jij kan er wel voor zorgen dat jouw naam in GOUD of ZILVER tot aan eind december op onze website tussen de de rest van de gulle gevers komt te staan. Al vanaf een donatie van slechts 10 EUR zal je naam in zilver verschijnen en bij een donatie vanaf 50 EUR is Your Name in Gold! http://www.voordekunstenaar.nl/donateurs/  

De website van Voor de Kunstenaar trekt maandelijks al tussen de 2500 en 3000 bezoekers. Jouw naam op onze website brengt je dus geen 15 seconds, maar meer dan THREE MONTHS of fame! Daarbij zal je vanaf het moment van doneren onderdeel uitmaken van het 21^e eeuwse mecenaat en zal je dus de komende tijd niet zomaar beroemd zijn om het beroemd zijn (dat is zóóóó iets voor de plebs in ons kikkerlandje),  maar je zal te boek staan als ondersteuner/beschermer der schoone kunsten. Wat wil een mens nog meer? Al vanaf een tientje ben jij een belangrijke mecenas! Deze bijnaam heeft Gaius Cilnius Maecenas in een aantal decennia voor Christus toch echt meer vermogen gekost.  

Je hebt nog welgeteld 9 dagen om dit te bewerkstelligen. Doen dus!

Vragen waar hij onder andere antwoord op probeert te geven zijn:

Hoe kan de Ipad de belangrijkste nieuwe gadget zijn, maanden voor de release?

Hoe is het mogelijk dat de nieuwe CD van een band al dubbel platina is voordat de verkoop gestart is?

En hoe komt het dat Hollywood een serie films jaren voor de daadwerkelijke première aankondigt?

Het algemene antwoord op deze vragen is – aldus de heer Dahlén – dat dit allemaal symptomen zijn van ons veranderende gedrag; een evolutie die sinds het midden van de vorige eeuw plaatsvindt. In het grootste deel van de wereld begonnen als een zacht gefluister en de laatste tijd aanzwellend tot een oorverdovend gebrul. Dit zijn kenmerken van de hedendaagse maatschappij en perspectieven op het leven, de zakenwereld en de liefde in de toekomst. Dit zijn tekenen van de EXPECTATIONS SOCIETY!!!

In de expectations society verheugen wij ons allemaal volop op dat wat er komen gaat. We zijn met grote snelheid op weg naar Nextopia. Nextopia belooft ons namelijk dat onze volgende date, onze volgende baan, het volgende product dat we kopen, het volgende wat-dan-ook beter zal zijn dan alles wat we voorheen hebben meegemaakt! In onze huidige wereld, volgens Dahlén de ‘world-of-any’, waarin bijna alles verkrijgbaar is raken we steeds meer geïnteresseerd in wat er gaat komen. Roem of succes is niet meer, zoals ooit, het gevolg van prestaties, maar van verwachtingen! Iedereen wil weten wie morgen hot is en dat maakt die persoon vandaag al hot! (kijk ook voor een dergelijk gegeven de film: Exit Through the Gift Shop). Volgens Dahlén ligt in de expectations society de hele wereld voor het grijpen. Geluk en succes zijn binnen handbereik, want het is niet je vorige prestatie die telt, maar je volgende! Je bent nooit beter dan je volgende prestatie. Je komt niet in de schijnwerpers te staan als je aan verwachtingen hebt voldaan, maar je moet steeds nieuwe verwachtingen wekken om niet in de schaduw te blijven!

Dahlén legt uit dat als de ervaringen die mensen met fysieke producten opdoen versterkt worden door middel van verwachtingen, daar minder ‘resources’ voor nodig zijn dan voor de attributen en fysieke verbeteringen die nodig zouden zijn om een gelijkwaardig effect tot stand te brengen. Met andere woorden, kwaliteit van een product is (wellicht tot op zekere hoogte) ondergeschikt aan de ervaring die bepaalde gecreëerde verwachtingen teweeg kunnen brengen.

Dus …………..

Het zou mij minder energie en geld (recources) kosten als ik in plaats van het vernieuwen en verbeteren van mijn creaties, jullie er allereerst (voordat mijn geweldige schilderijen überhaupt het levenslicht hebben gezien) van overtuig dat mijn werk fantastisch zal zijn! Het wordt namelijk vanzelf interessant gevonden als ik de juiste verwachting creëer! Ik moet ervoor zorgen dat jullie gaan inzien dat mijn werk over een tijdje HOT zal zijn, zodat jullie nu al genegen zijn om te investeren. Jullie, mijn potentiële klanten, zullen nieuwsgierig en hebberig worden. Iedere week, of misschien wel iedere dag zal ik jullie op de hoogte stellen van de fantastische creatieve ingevingen die ik dagelijks heb…en alles wat daaruit voort zal vloeien. Want ooooh, wat wordt het allemaal GE-WEL-DIG! Iedere dag 20 tweets over de fantastische kleuren, lijnen en geniale ingevingen die ik in mijn schilderijen heb gestopt! Via twitter kunnen jullie mijn beloofde werk kopen zonder dat jullie het ooit in het echt gezien hebben, maar jullie zullen in de (virtuele) rij staan! Mijn schilderijen in Nextopia zullen beter zijn alles wat jullie ooit hebben gezien of meegemaakt!

Werkt het al?

Natuurlijk schiet mij nu ook te binnen dat ik mijn LinkedIn profiel volledig verkeerd heb ingevuld! Alles behalve de informatie waar het jullie om draait staat zwart op wit. Het interesseert jullie, kinderen van de expectations society, namelijk geen ruk om te lezen welke studies ik heb afgerond (plop…popt die studieschuld weer op, toch zo zonde!) en wat voor (bij)banen ik heb gehad om alvast de nodige ervaring op te doen. Nee, jullie zijn voornamelijk geïnteresseerd in dat kleine stukje toekomstvoorspelling, in te vullen onder ‘summary’: wie ben ik (lees: wie wil ik stiekem zijn) en wat ga ik allemaal bereiken (lees: hoop ik te bereiken)! Nadine in Nextopia!

Nou, vooruit, hier komt ie, mijn ‘summary’:

Professional experience (interesseert jullie niet,  kan ik dus weglaten) & Goals (daar gaat het om!)

Nadine Faber is a talented artist who in a few years will be HOT and FAMOUS.  She’s busy working on her promising and colorful oevre, wich – both because of the content and the visual delight – will leave a stunningly impression in the Art World. Critics will write about it every day in every art magazine that exists in the world and both the art lovers and the skeptics will be overwhelmed by the beautiful colors, rich imagination and the intelligent, socially critical message that will keep coming back in her work. The Netherlands are surely to small for Nadine as she will certainly achieve great fame internationally!

Oei! Dit neigt nogal naar zelfverheerlijking, lichtelijk gênant. Wellicht is toch beter als ik zelf een ietwat bescheidener ‘summary’ plaats en dat ik het stukje ‘Nadine in Nextopia’ aan anderen over laat. Er is gelukkig ook nog het veld ‘recommendations’.

Ik zou zeggen: zakelijke contacten, vrienden en kennissen: leef je uit!!!!!!!

 http://nl.linkedin.com/pub/nadine-faber/27/b77/650 

.

Zien jullie al wie het is?

Nieuwsgierig naar het eindresultaat? En vind je het leuk om te zien wat de andere negen kunstenaars zoal maken? Koop dan vóór 1 oktober een kaartje voor de feestelijke opening van onze expositie in december via de ROZE knop of met iDeal. Een kaartje heb je al vanaf 10 EUR bemachtigd!

Gaan we lekker borrelen en brallen over de zin en onzin van kunst, of over zin en onzin in het algemeen! Gezellig toch? Hoe meer zielen hoe meer vreugd!!!!!

Nog steeds ben ik verguld en verrast en wil ik van alles met jullie delen, maar ik kom er niet uit. Gedachtes en ideeën voor verhalen en schilderijen razen door mijn hoofd, maar het lukt me in al mijn enthousiasme absoluut niet om te focussen. Daarbij is de druk wel verhoogd, nu ik net heb gehoord dat ik met mijn vorige blog 1000 euro heb binnengesleept! Net terug uit Portugal en klaar om aan de slag te gaan, heb ik al een BLOGBLOCK…..lekker.

Als vrienden van mijn ouders op een feestje vol trots praten over hun zoons of dochters die het zo goed doen als manager, consultant of tandarts en allerlei fantastische reizen maken die ze kunnen betalen omdat ze zo goed verdienen, slaat de twijfel bij mij steeds hard toe. Wil ik niet eigenlijk ook een YUP zijn? Bij die begin 30ers horen die altijd zo gezellig staan te kletsen en te borrelen na werktijd in en rondom de cafés op de Zuidas? Kan het nog? Zou dat niet toch beter voor me zijn? Of zouden zij, net als ik, twijfelen of hun eerder gemaakte keuzes wel de juiste waren……en of ze niet ooit het roer om willen gooien?

Natuurlijk wil ik ook goed verdienen, verre reizen maken, af en toe een stedentripje naar NYC, iedere vrijdag uit eten en goede wijnen drinken, me toch echt eens inschrijven bij die wijncursus die wordt gegeven om de hoek ……graag zelfs! Toch heb ik me de afgelopen jaren steeds meer gerealiseerd hoe belangrijk het is om je te kunnen identificeren met het werk dat je dagelijks doet, de omgeving waar dat werk je in brengt en de mensen die je erdoor ontmoet. Ik geloof dat alles dan op een natuurlijke manier – uiteraard is hard werken wel een vereiste – op zijn plek valt. Waarom blijft het dan toch zo moeilijk om te kiezen voor datgene waar je hart ligt en je niet te laten leiden door ideeën en verwachtingen van anderen? Een klassieker: “Nadine, jij kon altijd zo goed leren. Je was zo’n slim kind, echt een wijsneus! Wat is er gebeurd? Waarom maak je het jezelf toch zo moeilijk? Als ik de kansen en keuzes had gehad die jij hebt, dan zou ik het wel weten!”

Keuzes, tja, die maakte ik liever niet. Deed gewoon liever van alles wat, leek me veiliger. Kon ik altijd nog alle kanten op….en een beetje schilderen dat zou ik dan ’s avonds doen…als hobby, met een wijntje erbij… Maar, hoe clichématig het ook klinkt, de tijd gaat snel en als ik straks op mijn 60e nog steeds het gevoel heb dat ik alle kanten op kan, dan heb ik het waarschijnlijk toch verkeerd aangepakt.

Eind december 2010 heb ik de knoop dan toch doorgehakt en de keuze gemaakt om me niet meer te laten (af)leiden door het idee dat ik ook door het leven wil gaan als goedverdienende YUP, maar me in te schrijven als kunstenaar bij de kamer van koophandel. En dit jaar heb ik dan eindelijk voor het eerst het gevoel dat ik de juiste koers aan het varen ben.
Nu ben ik beginnend kunstenaar MET een studieschuld van hetzelfde kaliber als dat van de gemiddelde rechtenstudent die dagelijks bier stond te drinken op de toko van het ASC, maar ZONDER een yuppensalaris waarmee ik samen met mijn vriend een leuk huis in Amsterdam Centrum of Zuid kan aanschaffen, terwijl die irritante IBG – nu DUO– eigenlijk ongemerkt iedere maand een paar honderd euries van mijn rekening int.

Dit alles schreeuwt natuurlijk om een plan van aanpak. Marca haalde mij de woorden uit de mond; het is nu echt zaak dat ik mijn creatieve werk als onderneming ga zien en dit betekent dat ik mijn werk serieus moet gaan nemen. Ik moet gaan staan voor wat ik echt wil: kunst maken en daar een bestaan mee opbouwen! Nadine de Young Urban Professional Artist. 2012, here I come!!!!!!!!!!